ای پاکترین حس خدا:خسته وغریبیم،درکوچه های بیکسی وسرگردانیم درواپسی ها،

نیازمان تویی و بس.دیرگاهیست که درسپیــده دم پاییــزی،درجــاده هــای مه گرفتــه،

برفرازکوهی ازعشق،ازغم فراق تـو نــاله ها سرداده وازدوریت چــون ابــربهــاری

گریسته ایم.....

" آدینه " که می شود با بغل بغل احساس ناب به پیشوازخورشید می رویم تا سراغی 

ازتوبگیریم.

ای مسافرمهربانی: تا کی،لباس ياس برتن لحظه هایمان بپوشانیم ؟  

تا کی،پـژواک دردها وصـدای نـاله هـایمان را بـرایت بفــرستیم ؟

ای گل نرگس:وقتی دستهایمان خالی برمیگردند واشکهایمان طعم درد می دهند....

وقتی درکــوچــه بــاغ " فــراق وهجــران "،مقسـوم علیه نگاهمان،آیه ای ازسکوت 

می شود وازشـانه های خیسمان حسـرت می بارد.

آیا کسی هست مهلت عاشقیمان را تمدید کند ؟ ؟ ؟ 

آیا کسی هست عهد نامه حضوری سبزرا امضا کند؟ ؟ ؟

      ماه عزیز رجب آغاز و ماههای مبارک شعبان و رمضان در راهست نزدیک شدن هرچه بیشتر شما به خداوند متعال،بخشودگی گناهان ، قبولی طاعات و عبادات و سربلندیتان را از خداوند متعال مسئلت دارم.

یه نفر...همیشه...تموم رویاهاش با کسیه...وقتی به اون فکر می کنه... احساس می کنه زندگیش با اون، واسش خیلی با ارزشه... احساس می کنه زندگی واسش با اون یه حال وهوای دیگری داره... یه نفر ولی، نمی خواد زیاده از حد، حرف دلشو،به بیرون درز بده  پس هروقت دلش می گیره..این حقیقت رو به خاطرمی آره..که،همیشه تو یه جایی،تو گستره ای ازمهربونی، تو پهنای دل تمومی عاشقان، بیقرار کسیه، که نامش ورد زبون   همه عاشقاس،اگه خواستی دهنتو شیرین کنی،اگه خواستی یه صفایی بدلت بدی کافیه،اسم قشنگشو، واسه یه بارهم که شده، مزمزه اش کنی،یقین بدون که مزه اش، تا مدتهای مدید، دهنتو شیرین نگه می داره....      

                  آقا یا صاحب الزمان (عج)

هدیه یه خواهر مهربون واسه وب خودش،ماهم با دیده منت،رو چشه مون می ذاریمش

 شيطاناندازه يک حبّه قند است 

      گاهي مي افتدتوي فنجانِ دلِ ما 

        حل مي شود آرام آرام بي آنکه اصلا ما بفهميم 

                                   و روحمان سر مي کشد آن را 

آن چاي شيرين را

   شيطان زهرآگين دیرین را

         آن وقت او خون مي شوددرخانه ي تن

                    مي چرخد و مي گردد و مي ماند آنجا

او مي شود من و . . .  

                   آنوقت افسوس بر من و افسوس برمن

  پناه بر خدا...

               دست نگه دارید

                اعوذ و بالله من الشیطان الرجیم....

                        همه چی تموم شد....

                 بـــاز این دل هوس درد کشیدن دارد. 

                 بـــازاین چهره غم رنگ پریدن دارد. 

              گرچه روی مه تو قدرت ذات ازلیست

                خـال هنـدو به لبت،جای کشیــدن دارد.

             میل آهـــوی خــرامان دلم ازچه کنون

              غـــرق در دلهره و طبـع رمیـدن دارد.

               دایه مهر شفق پرده کشد چون ز فلک 

               پرتو نوررخت،وه ! که چه دیدن دارد. 

                نـاز تــو گـر نتوانم بکشم خـرده مگیـر 

                 نــازکش چــون طلبـد،نازخریـدن دارد.  

               آنقــدر درطلبـت دیـده به در دوختــه ام 

                صبـرلبــریــزشـد وجـامه دریـــدن دارد.

                       توخودت هرچه دلت خواست بگوای دل من!  

                    لفــظ شیـرین تـورا،بس،که شنیدن دارد.!؟ 

                   عشـق چون مژده دیـدارتو را داد به من  

                   روح وجان از قفس خویش رهیدن دارد. 

                   نازنینا: تـو بگـو! با دل شیــدا چه کنم . 

                   گوئی از وصل رخش،شوق تپیدن دارد.!؟

                      مــژده بـه یــاران وطن،جانم امـامم مـی رســـد.

                    نقل و نباتی بر دهن،شــهدی به کامم می رسـد.

                    اشکم روان از چشم تر،خـوشحالم از بانگ ظفر

                        بوی نــگاری می رسد،زیـــبا مـرامم مـی رسـد.

                        خورشید مانــده شرمگین،از پرتــو نــور رخـش

                    نــورش تجلی می شــود خورشـید بامم می رسد.

                    آمـــد وطن تــا ســر دهــد،آوای جــاء الـــحق را

                    به به،طلوع فجر بین ،نوری به شامم می رســد.

                    اختر به پیشش دررکوع،کوکب به پایش درسجود

                    آن مه لقا در هـاله ای،مــاهی به جامـم می رســد.

                    جانـم فــدای مقــدمـش،روحــم فــــــدای مکتبــش

                    مــانــده سخن هــا در گلو،روح کلامــم می رســـد.

                    آری همـه با دیــدنش،انگشــت حیــرت بــر دهــن

                    مــژده،بشـــارت بــرهمــه، والا امــامم می رســـد.

                    من مــانده ام در وصف او ،حیران کنون در نص او

                        شـیدا،حــکایت تـــازه کن،طبع مـدامم می رســـد.(۱)                 

               (۱)با تشکر فراوان از دوست بسیار ارجمندم در: راز گل سرخ

               الو الو...حاجي جون        غصه دارم براتون...

          احوالتون كه خوبه           غمهايتون غروبه

             ما حالمون گرقته             شيطون گويا شنفته

              نه دين داريم نه ايمون        گرفته اين بي ايمون

             نمازا مون فهذا...             روزه، زكات،مهذا

         سنگرا خالي شده             دلها باقالي شده

                  ندیده ها رو دیدم              بعضییا رو شنیدم       

          حاجي میگم چي ديدم         چه ديدم و شنيدم

          لباسها كوتاه شده               دلا پر از آه شده

                     آدما  رنگي شدن              همه فرنگي شدن           

                     خیابونا شلوغه                 راستاشون هم دروغه      

          اتل متل یه قصه                یه قصه پر غصه

             یکی سگی بدستش             طلا می بنده ، بندش

             یکی به ما می خنده            کاکل به سر می بنده

              کاکل هاشم درازه              به این کارش می نازه

         حاجی دلم گرفته               تگو که غم گرفته

          سربندامون کجا رفت          یا فاطمه کجا رفت

          سنگرامون رو بستن           دلايمون رو شستن

         لبا س خاكي نمونده            دل پاكي نمونده...

       همه یه جوری شدن            شاید رونی شدن

        خوش زمونایي داشتيم         مهربونايي داشتيم

            كو زين الدين كو همت        كو باكري كو غيرت

                         غيرتمون كجا رفت...         نكنه دوده هوا رفت...           

                رفيقـــهامون پريدن            به خواسته شون رسیدن

                     قمقمه ها بي آبند               جامونده ها بي تابند          

             اما حاجي ما مونديم           فاتحه مون رو خونديم

             بعد از اونا چه كرديم ...     چه کردیم و نكريدم...

            سنگرمون نماز بود            وحدتمون يه راز بود

         درش به روي همه            هميشه باز باز بود

        حاجي حالا كجايند...        مردان بي نشونه...

      حافظه رو ورق كن          شايد ذهنت بمونه

    

_{خواب دیدم....
در خواب با خدا گفتگويي داشتم.
خدا گفت: پس مي خواهي با من گفتگو كني؟
گفتم: اگر وقت داشته باشيد.
خدا لبخند زد و گفت : وقت من ابدى است.
چه سؤالا تي در ذهن داری كه مي خواهي از من بپرسي؟
گفتم: چه چيز بيش از همه شما را در مورد انسان متعجب مي كند؟
خدا پاسخ داد: اين كه آنها از بودن در دوران كودكي ملول مي شوند و عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران كودكي را مي خورند.
اين كه سلامتشان را صرف به دست آوردن پول مي كنند و بعد پولشان را خرج سلامتي مي كنند.
اين كه با نگراني نسبت به آينده زمان حال فراموششان مي شود آن چنان كه ديگر نه در آينده زندگي مي كنند   و نه در حال.
اين كه چنان زندگي مي كنند كه گويي هرگز نخواهند مرد و چنان مي ميرند كه گويي هرگز زنده نبوده اند.
مدتی به فکر فرو رفتم و بعد پرسيدم:
به عنوان خالق انسان ها مي خواهيد آنها چه درس هايي را از زند گي ياد بگيرند؟
خدا با لبخند پاسخ داد: ياد بگيرند كه نمي توان ديگران را مجبور به دوست داشتن خود كرد اما مي توان محبوب ديگران شد.
ياد بگيرند كه خوب نيست خود را با ديگران مقايسه كنند.
ياد بگيرند كه ثروتمند كسي نيست كه دارايي بيشتري دارد بلكه كسي است كه نياز كمترى دارد.
ياد بگيرند كه ظرف چند ثانيه مي توانيم زخمي عميق در دل كساني كه دوستشان داريم ايجاد كنيم و سال ها وقت لا زم خواهد بودتا آن زخم التيام يابد.
با بخشيدن بخشش ياد بگيرند.
ياد بگيرند كساني هستند كه آنها را عميقآ دوست دارند اما بلد نيستند احساسشان را ابراز كنند يا نشان دهند.
ياد بگيرند كه مي شود دو نفر به يك موضوع واحد نگاه كنند و آن را متفاوت ببينند.
ياد بگيرند كه هميشه كافي نيست ديگران آنها را ببخشند بلكه خودشان هم بايد خود را ببخشند.
و ياد بگيرند كه من اينجا هستم....}

   _{با تشکر از دوست عزیزم یسرا در سکوت عشق: http://www.sokoteeshgh.blogfa.com/}